صُراحی

مدتیه حال نوشتن ندارم. حرف زیاده مثلا یه ماجرای حالگیری اساسی، سفر نوروزی، بهار بی نظیر و بسیار گرم و زود هنگام اینجا، دلتنگی بهارهای شهرم، اکتیو شدنم با کلاسهای ورزش و رقص، کوتاه کردن موهام، دعوت یکی از دوستام به یه بازی و ... اما حس تعریفش نیست.

سعیم اینه در همین حد تلگرافی نمونه.

گفتم بهتون بگم نگرانم نباشید فقط همین.

تا بعد.