صُراحی

و اما، 

 تولده و تولده مبارکه و مبارکه

امروز شکیبا خانم ما متولد شده. فقط تبریک میگم چون با وجود تعریفهای بسیاری که ازش کردم دیگه بیشتر از این بگم برا خودش ممکنه خطرناک بشه، نه که فکر کنین من چشمم شوره ها!

فقط خواستم بگم خواهر کوچولوی نازنازی من:

خوب میخوام نظرتون رو در مورد یه موضوعی بدونم.

در انتخابات این دوره ریاست جمهوری امریکا دوست دارین خاله هیلاری برنده بشه یا عمو اوباما (اسامی برگرفته از یکی از پستهای لیشام)؟

شاید خیلی ها بگین به ما ربطی نداره که بخواهیم نظری داشته باشیم. اما من نظرتون رو از این دیدگاه میخوام بدونم:  
اینکه برای بار اول رئیس جمهور یکی از قدرتهای دنیا یه سیاهپوست باشه براتون جالبتر یا بهتره بگم دوست داشتنی تره یا اینکه یه خانوم باشه؟ در واقع چون رویداد چنین اتفاقی تو مملکت خودمون به دلایلی که بهتر از من میدونین لااقل به عمر ما قد نخواهد داد، حالا که دیدم یه جا دیگه این امکان فراهم شده خواستم نظرتون رو بدونم.

من شخصا، جدا از مسائل سیاسی و احزاب ته دلم ترجیح میدم خاله هیلاری برنده بشه، چون این سالها شاهد موفقیتهای چشمگیری در عرصه از بین رفتن تبعیض علیه سیاهپوستها بودم اما در عرصه تبعیض علیه زنان با وجود حرکتهای چشمگیر شاهد چنین رویداد بزرگی نبودم.

حالا دوست دارم نظر شما رو هم بدونم.

بعد از وین به سمت مونیخ حرکت کردیم. در مسیر توقفهایی هم تو شهرهای لینتس (Linz) و زالتسبورگ ((Salzburg به صرف صبحانه و ناهار داشتیم و چند ساعتی هم تو این شهرها گشت زدیم. شهرهایی قدیمی و نسبتا کوچک که به نظر من یه جور آرامش خاص تو شهر و مردمش حس میشد. این هم بگم که زالتسبورگ محل زندگی موتزارت بوده و رو تمام صنایع دستی و اثار هنری این شهر عکسش دیده میشد.
در نهایت شب به مونیخ رسیدیم. طبق برنامه که قرار بود منزل دوست آلمانی یکی از همسفرها مهمون باشیم، اونجا مستقر شدیم. دو روز و سه شب رو مونیخ بودیم و شهر رو گشتیم. راستش به نسبت تعریفهایی که از این شهر شنیده بودیم تفاوت خیلی زیادی نسبت به سایر شهرهای آلمان توش ندیدیم. فقط نمایشگاههای بی نظیر مرسدس و بی ام و بسیار چشمگیر بودن. مردمش هم مثل بقیه شهرهای آلمان خوش رو بودن، بر خلاف انچه که شنیده بودیم اهالی بایرن سرد مزاج هستن.
مونیخ نقطه ی پایان سفر نوروزی ما بود که همسفر ها از هم جدا شدیم و هر کس برگشت سر خونه و زندگی خودش.
در پایان از حمید برا پیشنهاد این سفر و بیتا برا فراهم کردن محل استقرار در مونیخ ممنونم. و مهمتر از همه از امیر گلم هوار تا ممنونم که اگه کمپها رو برامون رزرو نکرده بود معلوم نبود تو اون شبهای سرد تعطیلات که همه جا پر از مسافر بود، تو اون شهرهای غریب باید ما باید چه میکردیم!

و اینجا هم سفرنامه ی نوروزی من به پایان رسید.
اگر عمری بود تو یه پست جداگانه براتون چند تا عکس هم از این سفر میذارم.